Kalkulator WHIP

WHIP oznacza walks plus hits per inning pitched. Liczy, ilu pałkarzy wchodzi na bazę spacerem lub uderzeniem, a potem dzieli przez zmiany. W przeciwieństwie do ERA, WHIP nie interesuje się, czy ci biegacze zdobyli punkty — tylko że weszli na bazę.

Niższy WHIP oznacza mniej darmowych biegaczy. Elitowi starterzy MLB często siedzą blisko lub poniżej 1.00–1.10; liczby powyżej około 1.40 zwykle wskazują na ruch na bazach. Kontekst nadal ma znaczenie: liga, park i rola zmieniają, jak wygląda „dobry” wynik.

Ponieważ zmiany zapisuje się w trzecich, ten kalkulator najpierw zamienia zmiany na outy: WHIP = (walks + hits) × 3 ÷ outs. To utrzymuje niepełne zmiany dokładne — 6.1 to dziewiętnaście outów, a nie 6.1 dziesiętnych zmian.

Zmiany używają notacji baseballowej: .1 oznacza jednego outa w zmianie, a .2 dwóch outów. Nie ma .3 — trzeci out kończy zmianę.

1. Dodaj spacery i dozwolone uderzenia, aby uzyskać łączną liczbę biegaczy z tych dwóch wyników.
2. Zamień zmiany na outy. Pomnóż pełne zmiany przez 3 i dodaj cyfrę po kropce: 48.2 to 146 outów.
3. Pomnóż biegaczy przez 3, a potem podziel przez outy.
4. Zaokrąglij do dwóch miejsc po przecinku dla wyświetlanego WHIP.

Przykład obliczenia

Miotacz z 20 spacerami i 40 uderzeniami w 48.2 zmianach ma 60 biegaczy i 146 outów. WHIP = 60 × 3 ÷ 146 ≈ 1.23. Traktowanie 48.2 jako zwykłej liczby dziesiętnej byłoby nieco błędne — notacja baseballowa to outy, nie dziesiąte.

ERA liczy earned runy, które zdobyły punkty. WHIP liczy spacery i uderzenia, które wprowadziły biegaczy na bazy, niezależnie od tego, czy okrążyły boisko. Miotacz może mieć niskie ERA przy wysokim WHIP, strandując biegaczy, albo odwrotnie, gdy sekwencja idzie źle. Oba razem dają pełniejszy obraz niż każde osobno.